คนโบราณ ท่านว่า น่าคิดนัก
ยามแรกรัก น้ำต้มผัก ก็ว่าหวาน
ครั้นเวลา ผ่านไป ยังไม่นิ่นนาน
มาหาญหัก น้ำใจ ไร้ไมตรี
คำว่า"รัก" ที่เธอ เคยมอบให้
เอาคืนไป เสียเถิด จะประเสริฐศรี
ขอให้เธอ มีสุข นะคนดี
ส่วนฉันนี้ ขอให้พ้น คนหลายใจ
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
แด่คนหลานใจเลยนะ อิอิอิ สะเทือนไปทั้งโลกอิอิ
ตอบลบครูฟ้าเก่งจัง เดี๋ยวนี้แต่งกลอนประชดประชันแบบนี้ได้ด้วย
ตอบลบตอนนี้ไออุ่นไม่ได้แต่งกลอนเลยคะ
ปิดงบอยู ยุ้งงงงงงงงง ยุ่งอะคะ
แรกรักสวยนักทุกอย่างหวาน
ตอบลบบอกไม้บานแรกแย้มแสนสดใส
กาลเวลาผ่านพ้นเดินก้าวไป
เจ้าดอกไม้ร่วงหล่นเช่นรักเธอ
คงจะเปงเช่นนี้ เรื่อยๆไป
จะมีไหมที่ต่างจากคำโบราณว่า
แวะมาทักทายคร่าพี่ครูฟ้า.......ยิ้มแย้มแจ่มใส