วันเสาร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

หนำใจยัง


หลอกให้รัก หลอกให้หลง หลอกให้เชื่อ
หลอกจนเบื่อ หนำใจ แล้วสิหนอ
ใจเอ๋ยใจ เขาทำ ได้ลงคอ
ปล่อยให้รอ รอรอ ทุกค่ำคืน
ทุกทุกอย่าง ผ่านมา แล้วผ่านไป
ไม่เหลือเยื่อ เหลือใย สุดจะฝืน
ช่างกระไร เห็นเรา เป็นคนอื่น
ต้องกล้ำกลืน น้ำตา เป็นอาจิณ

2 ความคิดเห็น:

  1. ดีจ้า.......เพ่ฟ้า ถูกจายอะหนำจายยยยย..... โดนหนำจายเต็มๆคิคิ

    ตอบลบ
  2. ไม่ระบุชื่อ18 มีนาคม 2553 เวลา 05:51

    สวัสดีค่ะ พี่ฟ้า
    ...บทประพันธ์ไพเราะมากๆเลยค่ะ ใช้คำซ้ำทำให้เห็นภาพได้อย่างซึ้งมากๆเลย น้องจิชอบค่ะ...แต่งกลอนเพราะๆอย่างนี้อีกนะคะ
    ..............................ชอบอ่านค่ะ ^_^

    ตอบลบ