วันพฤหัสบดีที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2553

ยิ่งกว่าคำพูด 1




เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2552 ได้ไปนอนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่สัมผัสความหนาวที่ดอยอ่างขาง อากาศไม่ได้หนาวอย่างที่คิด แต่ไม่ผิดหวังตรงที่ดอยนี้สวยมาก ทะเลหมอกยามเช้าสวยประทับใจ ขอชม อบต.ที่นี่ค่ะ ให้ความสะดวกและความสนุกสนานแก่ผู้มาพักได้ดีมาก มีการแสดงเต้นสิงโต และระบำชาวเขาน่ารักมาก จัดระเบียบให้ชาวเขาขายของเป็นที่เป็นทาง ห้ามเดินเร่ขาย โดยเฉพาะช่วงกลางคืน เพราะกลัวผู้มาเยือนจะรำคาญ ข้าพเจ้าและเพื่อนๆๆเดินชมสินค้าของชาวเขา ตอนแรกไม่มีใครคิดอยากจะซื้อลูกปัด และ สร้อยคอ สร้อยข้อมือ เพราะพวกเราไม่มีใครใช้เครื่องประดับ จะซื้อเสื้อหนาวหรือผ้าพันคอ ก็เตรียมกันมาแล้ว ก็เดินชมสินค้าไปเรื่อยๆๆเผื่อว่าอาจจะเจอของแปลกๆๆ พวกเราเดินผ่านร้าน(แบกะดิน) ร้านหนึ่ง สาวชาวเขา(แม่ค้า) หันมามองและสบตากะพวกเรา พวกเราทุกคนหยุดเดินและหันมามองตากัน ครู่เดียวคิดตรงกันเลยนะบัดนั้น พวกเราซื้อสินค้าของเธอคนละชิ้น 2 ชิ้น ท่านทราบมั้ยคะว่าเพราะเหตุใด พวกเราถึงได้ช่วยเธอซื้อสร้อยคอ สร้อยข้อมือ ผ้าพันคอ ฯลฯ เป็นเพราะสายเตาของเธอค่ะ สายตาของเธอช่างเว้าวอน ช่างขอความเห็นใจ ใจร้ายนะถ้าไม่ซื้อ พวกเราคิดเหมือนกันค่ะ ว่า สายตาของเธอ ยิ่งกว่าคำพูด ซะอีก

วันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553

อ้างว้าง


ค่ำคืนนี้ ราตรี ช่างเงียบสงัด
ฉันมีนัด กับเธอ ชมห้วงเวหา
คอยคอยคอย แต่เธอ ไม่เห็นมา
ฉันเหว่ว้า เหงาใจ รักจืดจาง
ดาวบนฟ้า โปรดตอบมา จะได้ไหม
ว่าทำไม เขาหลีกลี้ ไปไกลห่าง
เขาจงใจ ปล่อยให้ เราอ้างว้าง
ไม่เคยว่าง เพื่อฉัน แม้วันเดียว

แด่...เพื่อนรัก


อยู่ด้วยกัน นานมา สิบห้าปีถ้วน
เธอมาด่วน จากไป ฉันใจหาย
ดั่งถูกควัก ดวงฤทัย ให้มลาย
ยังไม่คลาย รักเธอ เสมอไป
คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ โปรดรับรู้
เธอจะอยู่ ณ สวรรค์ ชั้นไหนไหน
ขอให้เธอ มีสุข ไร้ทุกข์ภัย
จะส่งใจ ถึงเธอ ทุกวันวาร

วันอังคารที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553

สุขภาพดี


"ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ " ข้อความนี้จริงที่สุด ใครจะร่ำรวยเงินทองแค่ไหน หากมีโรคประจำตัวหรือเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นประจำชีวิตจะหาความสุขไม่ได้ คนที่ร่างกายแข็งแรงจึงนับว่าเป็นคนที่โชคดีที่สุด
คนที่ร่างกายแข็งแรงอยู่แล้วหลายคนทำลายตัวเองโดยการดื่มสุรา สูบบุหรี่ หรือเสพยาเสพติด นับว่าน่าเสียดายที่สุด เพราะเมื่อร่างกายประท้วงสิ่งเสพติดเหล่านี้ จนเกิดโรคภัยไข้เจ็บ ชีวิตจะหวนกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมไม่ได้ เมื่อถึงเวลานั้นท่านจะเสียใจที่สุด เงินทองที่มีมากมายก็ช่วยอะไรท่านไม่ได้
ชีวิตคนเรามันสั้นนัก มีหลายอย่างที่อยากจะทำแต่ยังไม่ได้ทำ เวลามีค่ามาก ควรใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ที่สุด อยากทำดีกับใคร อยากให้อะไรดีๆแก่ใคร ก็อย่าผัดวันประกันพรุ่ง
ถนอมร่างกายไว้ ออกกำลังกาย รับประทานอาหารที่เป็นประโยชน์ คนที่แข็งแรง จะทำประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่นได้
เป็นผู้ให้ย่อมมีความสุข กว่าเป็นผู้รับ ค่ะ