วันศุกร์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553

เพิ่งจะรู้


เจ็บจริง เจ็บจัง ยังเจ็บอยู่
เพิ่งจะรู้ พิษรัก นี้ร้ายเหลือ
เจ็บยิ่งกว่า เข็มแหลม ทิ่มแทงเนื้อ
ไม่เคยเชื่อ ยามเพื่อน เตือนให้คิด
โอ้เพื่อนจ๋า ครา่นี้ ฉันได้ซึ้ง
ระลึกถึง คำเตือน เพื่อนสนิท
ว่าคำพูด ของคน ที่เคยชิด
อาจเบือนบิด เป็นอื่น ยามเขาชัง

2 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ27 กันยายน 2553 เวลา 05:10

    อันความรักเมื่อแย้มแต้มให้รักษ์ งามประจักษ์ทำให้เห็นเป็นพิสมัย
    ดอกชูชื่นระรื่นตาทุกคราไป แม้ก้านใบเริ่มแห้งเหี่ยวยังว่างาม
    นานเนิ่นนานนานอีกนิดผิดไปหนอ ที่ละออที่ว่าสวยกลับเห็นหนาม
    มาทิ่มแทงตามเรือนร่างทุกคืนยาม ดั่งวันวานมิเลือนหายคลายช้ำใจ


    ยิ้ม..*-*

    ตอบลบ
  2. อ่านแล้วเจ็บหัวเข่าครับอิอิอิ

    ตอบลบ